Guterres

Goi agintari batek, Nazio Batuen Erakundeko idazkari nagusia bezain ozen, argi hitz egin dezake eta mundu bidezkoago, berdinzaleago, baketsuago, baketsuago eta etorkizun posibleagoko batek eman beharko lituzkeen konbentzio eta eskubideetan oinarritu? A ze galdera erretorikoa: ezin da hori bakarrik izan, baizik eta espero du hori izatea eta ez beste bat bere maxima, bere ahotsa ukitu gabe eta etenik gabe altxatzea, aurreikus daitekeen hondamena saihesteko. Bada, badirudi botere oso garrantzitsuek kontrakoa uste dutela, nahiago dutela Guterres isil edo menpekoa, gerrazalea izan denean bakarrik nazioak batu ahal izan dituen erakunde batean apaingarria. Gazagatik diot, sarraski zentzugabe horrengatik, diru eta interesengatik mantentzen dena eta bahitutako eta eraildako herritarrak gainetik pasatzen dituena. Ez al da begi-bistakoa gazatarrek bahitu eta sistematikoki pentsatutako erasoen biktima izateari utziko diotela ziurtatzeko baldintzarik izan gabe egoera mehatxu larria dela munduko bakearentzat eta nazioen segurtasunarentzat? Beste galdera erretoriko bat, Antònio jaunak aurreko astean NBEko segurtasun-kontseilura deitzean planteatzen zuena, nazioen gutunaren 99. artikuluaren babesean. Baina ikusi dugu ezin dela gelditu edo aldaketa humanitario bat eskatu seek and destroy politikara, non denak balio duen bere burua gizakitzat ere hartzen ez duen etsai batekin amaitzeko. Perbertsio linguistikoa salagarria izango litzateke, ez balitz jokoan dagoena milaka pertsonaren bizitzak direla, aldarrikapenei, nazionalismoei edo nazioen batasunari buruz ezer ez dakiten neska-mutil asko. Guterres bere lana egiteagatik defendatuko dute. Atzo Giza Eskubideen Aldarrikapen Unibertsalak urteak bete zituen, baina betetzeari dagokionez, hori beste historia bat da.

Egilea Admin