Europako ekonomia, AEBen eta Txinaren aurrean ez atzeratzeko premiaren aurrean

Datorren ekainaren 9ko Europako Parlamenturako hauteskundeek ez dute ekonomia eztabaidaren erdigunean jartzen, baina, egia esan, asko dago jokoan EBk datozen urteetan arlo horretan. Kontinente Zaharra atzean geratzen ari da Estatu Batuak eta Txina buru dituen lasterketa global batean. Europak, munduko merkatu bakar handiena eta planetako bloke komertzial garrantzitsuena den aldetik, ezin du atzean geratu, industria-politika lehiakorrari eusteko beharra ez galtzeaz gain, trantsizio energetiko, ekologiko eta digital bat gauzatu behar baitu, funtsezkotzat jotzen dena bere ongizate- eta aurrerapen-kotei eutsi nahi badie, Europako proiektuaren nortasun-ezaugarriei, alegia.

Pandemiak izan zuen eraginetik suspertu gabe, Ukrainako gerrak energia-horniduraren eskema osoa nahastu zuen, eta orain Qatar, Estatu Batuak eta Aljeria dira saltzaile nagusiak, Errusiaren ordez. Aldaketa horrek gehiago ordaintzea dakar Europako herrialdeentzat. Hori Alemanian gertatzen ari da, eta ez du ibilbide alderrai bat iraultzen; izan ere, esportazioek Txinatik egindako erosketei eusten diete itxaropen nagusi gisa, eta Bundesbankek ohartarazi du atzerriko eskari ahula “industriarentzako oztopo nagusia” dela. Bestalde, Frantzia bere bizilaguna baino egoera hobean dago, 2023an hazkunde handiagoa izan baitu (% 0,9; Alemanian, aldiz, % 0,3 jaitsi da), baina bigarren seihilekoan izandako geldialdiak iragarri du urte laua izango dela aurtengoa ere. Aitzitik, euroaren krisialdian hainbeste gaitzespen jaso zituzten hegoaldeko ekonomiak (Espainia, Italia, Portugal) dira Eurogunean gehien hazi direnak, zerbitzuen sektoreari tiraka hazi arren, beti urtaroen arabera.

Hala ere, Eurogunearen maila orokorrean, eta Europako Batzordearen udaberriko aurreikuspenen arabera, 2023an geldialdi ekonomiko orokorra izan ondoren, “2024aren hasieran izandako espero baino hazkunde hobeak eta inflazioaren egungo murrizketak jardueraren pixkanakako hedapenerako oinarriak ezarri dituzte”. Horrela, Batzordearen kalkuluen arabera, 2024an BPGren hazkundea % 1ekoa izango da EBn eta % 0,8koa euroaren eremuan. 2025ean, BPGren hazkundea bizkortu egingo dela aurreikusten da, EBn % 1,6koa eta euroaren eremuan % 1,4koa izan arte.

Nolanahi ere, hazkunde hori familien kontsumoan oinarrituko da, eta inbertsioak, berriz, ez du gora egin. Ildo horretan, Bruselak Enrico Letta Italiako lehen ministro ohiari eskatutako txostenak argi uzten du inbertsioa, publikoa zein pribatua, ezinbestekoa dela etorkizuneko hazkunde ekonomikoa ziurtatzeko. Definitzeke dago nola egin, alde batera utzi gabe, trantsizio berde eta teknologikoez gain, lider batzuek Errusiaren mehatxuaren aurrean eskatzen duten berrarmatze militarra eta, jakina, gastu soziala, Europako Ongizate Estatuaren zutabe tradizionala.

Egilea Admin