Inperio iparramerikarra ordezkatzea indar bakar gisa, batzuentzat nahiko traumatikoa izango dela aurreikus daiteke. Txina, zalantzarik gabe, oso ondo kokatu da ekonomikoki eta geoestrategikoki
Horri guztiari laguntzeko funtsezko elementua, zalantzarik gabe, Zetaren Ibilbidea deiturikoa da. Izan ere, horren bidez, noski, inplikatutako herrialde guztietan posizionatzea lortuko du. Horrela, batasun ekonomikoaren eta mota askotako harremanen eta abarren arteko loturak estu lotzea lortuko du. Horrek, modu ukaezinean, Txina munduko lidergo posizio horretan betikotzera eramango du, eta zaila izango da hortik mugitzea.
Kontuan izan behar da, gainera, Shanghaiko Lankidetza Erakundearen bidez, harreman bat sortu duela Errusiarekin, Indiarekin eta Pakistanekin, besteak beste, eta orain Iran eta Afganistan sartu nahi direla harreman horretan; eta horrek, jakina, Asiaren zati handi bat menderatuko duela. Horri esker, bere potentzia ekonomikoa, munduan duen fabrikazio mailarekin, petrolio gordinaren, funtsezko mineralen eta lur arraroen ekoizpena eztabaidaezina izango da, Europar Batasuna eta Amerikako Estatu Batuak bigarren maila batean eta nahiko urrun utziz.
Eszenatoki honekin, eta ardatz ekonomiko hau ikusita, onartu behar da benetan, ez duela inolako estimurik berau osatzen duten pertsonen askatasunengatik. Erraz pentsa daiteke gizabanakoaren askatasunerako garai txarrak direla.
Hala ere, uste dut oraindik badagoela aukeraren bat “Mundu Askea” deitu izan denerako. Ziur nago oraindik badagoela denbora Batasun bat ezartzeko mugimendu baterako, Trumpen mugimenduak gorabehera ekonomikoki indartsu egingo duena beste ardatz bat, Ameriketako Estatu Batuen eta Kanadaren artean, Amerikako Hegoalde osoan eta Erdialdeko Amerikan sortu beharko litzatekeena.
Europa, Erresuma Batua barne, eta Afrikan eta Asian atxiki daitezkeen herrialdeak. Horretarako, jakina, interesen lerrokatze egoki bat sortu beharko litzateke, denok zentzu berean joan ahal izateko. Zibilizazio-aldaketa jazarriak alde batera utzita. Hala ere, ziur nago horrek guztiak gizarte bat sortzea ekarri behar duela, non kide gehienek beren optimoa lortuko duten, eta Ongizate Estatu iraunkor bat sortuko den, horretan lagunduko duena.
Gainera, hornidura katea hobeto kontrolatzeko, fabrikazioa eremu horretan egiteari eman beharko zaio lehentasuna, eta, gainera, ahalik eta lan indar handienarekin, eta, horrela, ez da gizarte distopiko bati eragingo dion langabezia masiborik sortuko. Nahiz eta horretarako enpresa-etekinak lortzeari utzi behar zaion, argi eta garbi, entropia soziala ekarriko dutenak, baldin eta, orain arte bezala, ahalik eta etekinik handiena lortu nahi bada, gizartea osatzen duten gizabanakoak alde batera utzita.
Gainera, kontuan hartu behar da, halaber, ikusten ari garen askatasunen murrizketa, eta, nahiz eta dagoeneko agerian geratzen ari den kontrola, aldaketa ekonomiko eta sozial erradikaletara eramango gaitu, non askatasunak, ekonomiak, gizarteak eta pertsonek aldaketak jasango dituzten, orain imajinatzen has daitezkeenak, politikariek herritarren askatasunak murrizteko eta kontrolatzeko hartzen ari diren neurriekin jarraitzen badute.