Volkswageneko zuzendaritzak 100.000 lanpostu desagerrarazteko eta lantegietako batzuk ixteko duen asmoa ez da gaixotasuna, ekonomia geldi baten sintoma baino ez da. Egia da herrialde hartako automobilgintzaren industriak funtsezko zutabeetako bat izaten jarraitzen duela, ez bakarrik ekonomia eta enplegu germaniarrarena, baita EB osoarena ere. Baieztapen horrekin batera datozen zifrak argigarriak dira. Estatistika ofizialen arabera, Alemaniako sektore automotriz osoak, balio-kate osoa barne, ia 773.000 langile enplegatzen ditu eta bere BPG nazionalaren % 6 inguru sortzen du. Hala eta guztiz ere, egia da sektorea, aipatutako ikurra, Mercedes Benz edo BMW, bere krisirik larrienetako batean dagoela. Izan ere, 2019tik 2025eko itxierara arte, zuzeneko lanpostuen galera garbia 111.000 da sektorean, % 13ko beherakada metatuarekin. Horri gehitu behar zaizkio fabrikatzaileek eta osagai-hornitzaileek – Volkswagen, Bosch, Continental edo ZF Friedrichshafen, besteak beste – epe ertain eta luzera aurreikusitako doikuntzak, 2035era arte 225.000 enplegu metatzen dituztenak.
Odoluste horren arrazoiak trantsizio elektrikoaren erronketan bilatu behar dira, bai eta atzerriarekiko menpekotasuna duen herrialde bateko ekoizpen-kostu handietan ere, petrolioz eta gas naturalez elikatzeko, Ukrainako gerren ondorioz azken muturreraino garestitutako lehengaiak, eta Iran, ondoren. Automobilgintzak sufritzen du eta, ondorioz, Alemaniako gihar industrialak eta Europa industrialak, oro har. Herrialde horretako BPGa % 0,3 hazi zen 2025ean, 2023an eta 2024an atzeraldian egon ondoren, eta agerian utzi zuen industria-esportazio astunaren menpe-menpekoa den eredu ekonomiko baten urrakortasuna, Donald Trump Etxe Zurira iritsi zenean sortutako olatu protekzionistak oso ukitua, eta energia-kostu lehiakorren urrakortasuna, jada existitzen ez dena. Alemaniako tren-makinak autokonplazentzia eta Txinako lehiara edo EBko asmo oneko erregulazioetara egokitzeko ezintasuna izan ditu, eta, nahi gabe, Europakoak ez diren beste industria batzuei eman diete lehentasuna. Geldialditik ateratzeko, Alemaniak egiturazko eta egoeraren araberako arazoei aurre egiteko erabakiak hartu behar ditu. Ez da erraza izango, ezta alferrikakoa ere, baina bai beharrezkoa Alemaniaren eta EBren osasuna bermatzeko.